infolinia

Nie jest tajemnicą, że o ofensywnej sile poznańskiego Lecha decyduje czwórka piłkarzy - Siergiej Kriwiec, Semir Stilić, Sławomir Peszko i Robert Lewandowski. Dopóki ta czwórka będzie grać razem, "Kolejorz" będzie wygrywał - czytamy w Gazecie Wyborczej.

[...] Lewandowski i Peszko kurtuazyjnie nie zapominają o reszcie zespołu: - Każda akcja podbramkowa rozpoczyna się od obrony - przypominają. Faktem jest, że Lech nie popełnia błędów w defensywie, a Jasmin Burić może okazać się najlepszym bramkarzem w "Kolejorzu" od wielu lat. Obecna siła Lecha to jednak przede wszystkim "Die Fantastische Vier".

Po utyskiwaniach na to, czym Lech chce straszyć wiosną, skoro ma jednego napastnika dużego formatu (Roberta Lewandowskiego), trener Jacek Zieliński powiedział: - A kto powiedział, że jednego?! Mam ich trzech. Miał przez to na myśli wymienność funkcji między Lewandowskim, Peszko a Kriwcem (bo już nie Stiliciem), dzięki której Lech nie tyle zyskuje przewagę liczebną, lecz alternatywę w ataku. Istota gry Lecha, poza utrzymywaniem się przy piłce, jest stwarzanie wariantów rozegrania akcji. Inaczej mówiąc - gracz przy piłce ma zawsze możliwość zagrania jej do co najmniej dwóch partnerów ustawionych na dogodnej pozycji i zajmujących na dodatek uwagę defensywy rywala. A kiedy bywa, że jednego rywala lechitę pilnują dwaj rywale (jak w wypadku Cracovii), wariantów jest jeszcze więcej. Gra nabiera polotu i jest mniej przewidywalna. I będzie taką, dopóki ktoś z grona "Die Fantastiche Vier" nie wypadnie np. z powodu kartek. Zagrożeni pauzą za nie są obecnie: Peszko, Stilić i Lewandowski (a także Djurdjević i Injac). Aż skóra cierpnie, gdy się pomyśli, że np. wszyscy dostają eliminująca ich z gry kolejną kartkę w tym samym meczu!

Styl gry Lecha jest wypadkową zimowych transferów. Trener Zieliński został z jednym napastnikiem (bo drugiego nie udało się kupić), za to z dwoma podobnymi graczami, jakimi są Stilić i Kriwiec (bo Stilicia nie udało się sprzedać). Być może nawet gdyby Zieliński miał drugiego napastnika, i tak grałby jednym. Taka już jego trenerska natura. Faktem jednak jest, że obecne ustawienie Lecha pokazuje, iż może rzeczywiście pozycja nominalnego napastnika to przeżytek. To znana od lat teoria, która mówi, iż w przyszłości zespoły będą grały w ogóle bez napastników, a jedynie z wchodzącymi do ataku ofensywnymi pomocnikami. Przebieg zimowego okna transferowego zbliżył Lecha do tej nowoczesnej teorii.